Μετάβαση στο περιεχόμενο
Wideview

Journal / 13 Νοεμβρίου 2026

Consent Mode v2 και μοντελοποιημένες μετατροπές

George TsokasFounder

Ένας διακόπτης συγκατάθεσης συνδεδεμένος με λεπτή γραμμή σε ένα σήμα μέτρησης, με τη σύνδεση κομμένη σε ένα χάλκινο σημείο, σε σκούρο φόντο

Σε ένα eshop όπου τρέχαμε Google Ads, όλες οι μετατροπές έρχονταν μοντελοποιημένες. Δηλαδή η Google δεν τις έβλεπε, τις εκτιμούσε. Το site είχε cookie banner, είχε Consent Mode ενεργό από το Site Kit, και οι επισκέπτες πατούσαν κανονικά «Αποδοχή». Κι όμως, κάθε αίτημα προς τη Google έφευγε σαν να μην είχε δώσει κανείς ποτέ συγκατάθεση.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, σε άλλο eshop, βρήκαμε κάτι πιο περίεργο: ένα cookie banner που εμφανιζόταν κανονικά, ενώ το plugin που το έφτιαχνε είχε διαγραφεί από το site. Και στις δύο περιπτώσεις το banner δούλευε για τον επισκέπτη. Απλώς δεν έλεγε σωστά στη Google τι επέλεξε.

Τι κάνει το Consent Mode, σε μία παράγραφο

Το Consent Mode είναι ο τρόπος με τον οποίο το site λέει στα tags της Google τι έχει δεχτεί ο επισκέπτης. Σύμφωνα με τον οδηγό της Google για developers, χρειάζονται δύο βήματα: μια προεπιλογή (consent default) πριν σταλεί οποιαδήποτε μέτρηση, και μια ενημέρωση (consent update) τη στιγμή που ο επισκέπτης πατά κάτι στο banner. Το v2 προσθέτει δύο πεδία στα παλιά ad_storage και analytics_storage: τα ad_user_data και ad_personalization.

Υπάρχουν δύο εκδοχές. Στη βασική, τα tags δεν φορτώνουν καθόλου μέχρι να απαντήσει ο επισκέπτης, και αν αρνηθεί δεν φεύγει τίποτα. Στην προχωρημένη (advanced), τα tags φορτώνουν με προεπιλογή «άρνηση» και στέλνουν μετρήσεις χωρίς cookies μέχρι να δοθεί συγκατάθεση. Η Google γράφει ότι η προχωρημένη δίνει μοντέλο ειδικό για τον διαφημιζόμενο, ενώ η βασική ένα γενικό.

Το πιο χρήσιμο εργαλείο για να δεις τι συμβαίνει είναι η παράμετρος gcs στα αιτήματα που φεύγουν προς τη Google. Μεταφέρει την κατάσταση των ad_storage και analytics_storage. Στα δικά μας debugging, G100 σήμαινε ότι και τα δύο ήταν σε άρνηση και G111 ότι είχαν δοθεί και τα δύο. Η Google σημειώνει ότι η κωδικοποίηση μπορεί να αλλάξει, οπότε το βλέπουμε ως ένδειξη, όχι ως συμβόλαιο.

Πρώτο eshop: ένα banner που δεν μιλούσε σε κανέναν

Το Site Kit είχε Consent Mode ενεργό, με προεπιλογή «άρνηση» για την Ελλάδα και αναμονή 500 χιλιοστών του δευτερολέπτου για ενημέρωση. Το cookie banner ερχόταν από το theme (Blocksy). Όταν ο επισκέπτης πατούσε «Αποδοχή», το banner έγραφε ένα cookie και έκλεινε. Δεν καλούσε το gtag('consent', 'update'), ούτε το WP Consent API που διαβάζει το Site Kit. Η ενημέρωση δεν ερχόταν ποτέ, η προεπιλογή «άρνηση» έμενε για πάντα, και κάθε αίτημα έφευγε με gcs=G100.

Είχαμε τρεις δρόμους: να μπει κανονικό σύστημα διαχείρισης συγκατάθεσης (CMP) συνδεδεμένο με το WP Consent API, να κλείσει το Consent Mode, ή να φτιάξουμε μια γέφυρα ανάμεσα στο υπάρχον banner και στο Google. Διαλέξαμε τη γέφυρα. Το site ήταν ήδη βαρύ και δεν θέλαμε νέο plugin, το banner δεν άλλαζε οπτικά, και η επαναφορά ήταν το σβήσιμο ενός αρχείου.

Η γέφυρα είναι ένα μικρό mu-plugin. Τα σημεία που μας απασχόλησαν:

  • Σειρά. Τυπώνεται στο τέλος του <head>, μετά την προεπιλογή του Site Kit, και πριν στείλει οτιδήποτε ελέγχει ότι η προεπιλογή υπάρχει ήδη στο dataLayer. Η Google γράφει ρητά ότι αν ο κώδικας τρέξει με λάθος σειρά, οι προεπιλογές δεν δουλεύουν.
  • Banner που φορτώνει αργότερα. Το banner μπαίνει στη σελίδα ασύγχρονα και δεν εκπέμπει κανένα event. Γι’ αυτό η γέφυρα ακούει τα κλικ σε επίπεδο σελίδας, όχι πάνω στα κουμπιά.
  • Cache. Η απόφαση διαβάζεται από το cookie μέσα στον browser, όχι στον server. Η σελίδα σερβίρεται από cache, ίδια για όλους, και πρέπει να δουλεύει σωστά για τον καθένα.
  • Όλα ή τίποτα. Το banner έχει μόνο «Αποδοχή» και «Απόρριψη», χωρίς κατηγορίες, άρα η γέφυρα δίνει ή αρνείται όλα τα πεδία μαζί.

Το ελέγξαμε σε κινητό, με τον browser να καταγράφει κάθε αίτημα. Μετά από «Αποδοχή» και νέα σελίδα, τα αιτήματα έφευγαν με gcs=G111 προς το google.com. Μετά από «Απόρριψη», με gcs=G100 και μέσω του pagead2.googlesyndication.com, ενός domain χωρίς third-party cookies. Μηδέν σφάλματα στην κονσόλα, μηδέν αλλαγές στο layout.

Τι δεν κάναμε. Δεν δοκιμάσαμε μια ψεύτικη μετατροπή μέχρι το τέλος, γιατί σε ζωντανό λογαριασμό με αυτόματες προσφορές θα γραφόταν ως πραγματική. Δεν ελέγξαμε αν το Meta pixel και το Clarity, που επίσης έτρεχαν στο site, περιμένουν τη συγκατάθεση. Και η γέφυρα κάνει το banner να λέει την αλήθεια στη Google, δεν κάνει το site πλήρως συμμορφωμένο: λείπουν κατηγορίες και αρχείο συγκαταθέσεων. Αυτά τα λύνει μόνο ένα κανονικό CMP.

Δεύτερο eshop: το banner ενός plugin που δεν υπήρχε

Εδώ ψάχναμε γιατί το GA4 κατέγραφε πολύ λιγότερη κίνηση απ’ όση έδειχναν οι παραγγελίες. Το banner του CookieYes εμφανιζόταν κανονικά, με προεπιλογή «άρνηση» για όλες τις χώρες, και η σύνδεσή του με το Google Consent Mode ήταν κλειστή στις ρυθμίσεις του. Δηλαδή λειτουργούσε ως βασική εκδοχή: τίποτα πριν την αποδοχή.

Όταν πήγαμε να το ρυθμίσουμε, το plugin δεν υπήρχε στη λίστα. Είχε διαγραφεί κάποια στιγμή, αφήνοντας πίσω του τους πίνακες και τις ρυθμίσεις του στη βάση. Το script του banner όμως είχε επικολληθεί παλιότερα σε ένα πεδίο του Insert Headers and Footers, και αυτό το πεδίο το σερβίρει σήμερα το WPCode. Έτσι το site είχε banner που κανείς δεν μπορούσε να ρυθμίσει από το admin, γιατί για το WordPress δεν υπήρχε. Όποιος έψαχνε στα Plugins δεν θα έβρισκε τίποτα.

Στο ίδιο site βρήκαμε ότι δεν υπήρχε καν tag του GA4 να περιμένει τη συγκατάθεση, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Για το banner, η πρότασή μας είναι επανεγκατάσταση ή αντικατάσταση με κανονικό CMP, σε προχωρημένη εκδοχή. Δεν σβήνουμε το ορφανό script πριν μπει το επόμενο, γιατί το banner είναι υποχρέωση και δεν το αφήνουμε κενό ούτε για λίγο.

Νωρίτερα φέτος, σε τρίτο eshop, το εύρημα ήταν πιο απλό: το Consent Mode ήταν απλώς κλειστό στο Site Kit, ενώ υπήρχε εγκατεστημένο το plugin του WP Consent API. Δύο κομμάτια στη θέση τους, χωρίς να μιλάνε μεταξύ τους.

Βασική ή προχωρημένη εκδοχή

Αυτό δεν είναι μόνο τεχνική επιλογή. Στην προχωρημένη, τα tags στέλνουν μετρήσεις χωρίς cookies ακόμα και πριν απαντήσει ο επισκέπτης. Για τη Google αυτό είναι ο τρόπος να υπάρχει καλύτερη μοντελοποίηση. Για τη συμμόρφωση είναι απόφαση που την παίρνει όποιος έχει τη νομική ευθύνη του site. Εμείς δεν είμαστε νομικοί. Αυτό που κάνουμε είναι να βεβαιωθούμε ότι ό,τι αποφασιστεί υλοποιείται σωστά, και ότι το banner λέει στη Google αυτό που πάτησε πραγματικά ο επισκέπτης.

Πώς να ελέγξεις το δικό σου site σε δέκα λεπτά

  1. Άνοιξε τα Developer Tools, καρτέλα Network, φίλτρο collect. Φόρτωσε μια σελίδα σε παράθυρο ανώνυμης περιήγησης και δες το gcs στα αιτήματα.
  2. Πάτησε «Αποδοχή» και πήγαινε σε άλλη σελίδα. Αν το gcs δεν αλλάζει, το banner δεν στέλνει ενημέρωση.
  3. Κάνε το ίδιο με «Απόρριψη», σε καθαρό παράθυρο. Πρέπει να μείνει σε άρνηση.
  4. Κοίτα το dataLayer στην κονσόλα. Το consent default πρέπει να είναι πριν από το config, και το consent update να εμφανίζεται μετά το κλικ.
  5. Βρες ποιο plugin φτιάχνει το banner και βεβαιώσου ότι υπάρχει στη λίστα των plugins. Ψάξε και στα πεδία header/footer (WPCode, theme options) για scripts που ξέμειναν.
  6. Έλεγξε τα υπόλοιπα pixels. Meta, Clarity, TikTok: περιμένουν κι αυτά τη συγκατάθεση;
  7. Μετά από αλλαγή, μη δοκιμάσεις ψεύτικη μετατροπή σε ζωντανό λογαριασμό. Περίμενε την πρώτη πραγματική.

Το conversion tracking είναι μέρος της διαχείρισης Google Ads που περιγράφουμε στις Υπηρεσίες. Σε sites που φροντίζουμε με Care, κάθε αλλαγή διαχειριστή καταγράφεται: ποιος άλλαξε τι και πότε. Αν θέλεις να δούμε τι στέλνει το δικό σου banner, γράψε μας.

George Tsokas

Founder, Wideview Entertainment. Γράφει από την παραγωγή, όχι από τη θεωρία.

Διάβασε ακόμα